Van een oud jasje een bodywarmer maken

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik iets op het blog geplaatst heb. Door die tropische hittegolf kon ik er mij niet toe zetten.

Vrij werk, zonder patroon, dat vind ik het allerleukste om te doen.

Als basis heb ik een blauw colbertje gebruikt,  één die ik niet meer draag.

Ik ben begonnen met een stukje patchwork breien ( onderaan op het rechterpand)

Afgewisseld met stukjes haak- en breiwerk. 

De onderdelen aan elkaar gehaakt of  gestikt. Alles nog los van het jasje.

De kleuren blauw zijn allemaal restkleuren. Ik heb niets gekocht.

Restjes opmaken

Ik heb pand voor pand gebreid en gehaakt.

 

Hier zie je het achterpand. Ook hier begonnen met een patchwork strook

De panden aan elkaar gezet en vast genaaid op het jasje. Mouwen zitten er nog steeds in.

Aan het stiksel de kraag gebreid. Om het mooi aansluitend te krijgen heb ik de steken met een haaknaald opgenomen en op de rondbreinaald gezet.

Ditzelfde heb ik ook bij de beide voorpanden gedaan

Mouwen eraf geknipt en de armsgaten afgewerkt.

Knopen gezocht uit mijn voorraad en lusjes gehaakt.

Laat de winter maar komen.

 

Fimoklei en zelfhardende klei

Onze gastvrouw Jeanette is weer heel druk geweest.

 Voorbeelden en kopieën in overvloed.

Beginnend met een heerlijke  kop koffie met iets lekkers.

Daarna de fimoklei zacht kneden en dan kan het boetseren beginnen.

Schaaltjes bekleden, cadeau-labels, hangers, kralen, e.d.

Met het afdrukken van siergrassen, bloemetjes en stempels in de klei 

geef je er een hele eigen draai aan

De fimoklei is op de avond zelf nog gebakken

zodat de werkstukjes nog geverfd konden worden

De andere werkstukken nam een ieder mee naar huis.

Zo konden ze thuis drogen en uitharden.

Afgelopen maandag werden we uitgenodigd bij Tineke.

Zij heeft ons haar prachtige nieuwbouwhuis laten zien.

Met ook een prachtige hobbykamer.

Na de rondleiding zijn we verder gegaan met het schilderen en aflakken

van de schaaltjes

onder het genot van een glaasje en iets te knabbelen

Het waren twee zeer geslaagde avonden.

 

Leda is jarig

Drie jaar geleden heb ik een tien dagen pakket gemaakt.

 Eén van de cadeautjes was een gehaakte slinger/vlaggenlijn 

en op de vlaggetjes : 

HIEP PIEP HOERA EEN MEISJE

gesjabloneerd.

Die gehaakte slinger heb ik het jaar daarop aangepast in:

HOERA LEDA 1 jaar.

Vanaf dat jaar hoef ik alleen het cijfer maar aan te passen.

Maandag wordt de twee vervangen in een drie.

De 1 was van leer met versierde bloemetjes.

De 2 van vilt met heel veel knoopjes

De 3 geborduurd met verschillende tapisseriesteken

 

Een vondst

Op de handwerkfair van Handwerken Verbindt, waar ik met mijn pronkrol stond, kreeg ik deze drie lapjes.

De bovenste is een beetje beschadigd aan de randen, maar verder nog mooi in tact.

Bijzonder is het werken in spiegelbeeld op deze merklap.

En twee stekenlappen.

Willen jullie dit alles van dichtbij bekijken?

Maak een afspraak via mail brouwershuusken9@gmail.com

 

Een cadeautje waar ik blij van wordt.

Tijdens de workshop Stumpwork borduren met de dames uit Brummen heb ik de dames ook mijn mini-handwerkmuseum laten zien.

 Ze waren vol lof.

 Een van de dames had ook nog verrassing voor mijn museumpje voor mij.

Eerst heb je er geen, nu in totaal vijf.

Handwerkschriften ( verschillende delen) waarin opdrachten gemaakt worden en handwerkjes bijgevoegd. Werkschriften, die vroeger in het voortgezet onderwijs gebruikt werden.

En een doos met felicitatiekaartjes voorgedrukt.

En een prachtig geborduurd buste (voor- en achterkant) 

 

Tentoonstelling over de oorlogsjaren

Zaterdagmiddag 24 april om 16.00 uur

werd de tentoonstelling in Gebouw Juliana te Winterswijk - Woold geopend.

Eerst een welkomstwoord door Rianne Blekkink, de voorzitster van Toneelvereniging Ons Genoegen,

 en daarna een toespraak van Sixtina Harris.

Zij vertelde dat ze al jaren met haar studenten  in Vreden het boek De schuilplaats leest en bespreekt

 en

 dat veel Duitsers een beklemmend gevoel aan de tweede oorlog over gehouden hebben.

Ook zij konden er niets aan doen.

Kijk vooruit, leer ervan en wees blij dat je nu in vrijheid kunt leven is haar motto.

Daarna gingen we met z`n allen naar buiten.

En samen met Jan Stronks heeft Sixtina de tentoonstelling geopend.

Er is heel veel is er te zien. 

Van foto`s tot een maquette en van een schuilplaats tot een oude oorlogsfiets.

Ook ik mocht een steentje bijdragen.

Uit het mini-handwerkmuseum komt deze pronkrol gemaakt in 1945 - 1946 door Everdien Heij

Door de schaarste aan materialen zijn de

kledingstukken van crêpe-papier

of gewoon papier gemaakt

De rol is ongeveer 7 meter lang met allerlei proefjes, die je maakt als je de opleiding tot coupeuse aan de ENSAID volgt.

Dit is een kleine greep uit de totale verzameling die ik van de familie gekregen heb. De rest bewaar ik thuis in mijn museumpje

Een bewijs van ontheffing voor de fiets en persoonsbewijs van mijn vader.

en het rode schoollapje van tante Willemien 

en 

 een diploma voor de Rode Kruiswandeltochten op 21 en 22 juli 1945

van mijn ouders.

De tentoonstelling is nog tot 7 mei geopend.

Entree gratis.

 

Een heel bijzonder bakje

Meebrengen: touw, dun draad, kleine en grote eieren en een beetje geld.

Janny was onze gastvrouw 

en 

zij had een heleboel voorwerk gedaan.

Van een lp had ze bloembakjes gemaakt. Niet één hetzelfde.

Zet een pan met kokend water op het vuur. Leg hierop een lp erop. Zet een fles met water boven op de lp. Pas op met heet water.

Door de hitte wordt de lp zacht. Haal het voorzichtig van het vuur. Laat de fles erin staan.  Af laten koelen.

Op de tweede foto zie je het resultaat.

En aan ons de taak om er een paasstukje van te maken.

Verschillende bolletjes waren aanwezig.

En andere versieringen.

Zo maar een mooi stilleven

Wat was het weer gezellig en wat een bijzonder werkstuk hebben we weer gemaakt.

Janny bedankt.